گفته بودی که : پای بید کهن

سایه انداز چشمه سار کبود

در گذر گاه اولین دیدار

لحظه ای چند با تو خواهم بود!!!

.

.

.

به دل خسته مژده می دادم

مژده ای جانفزا که : یار آید

آن پری روی ماه پیکر من

بعد یک عمر انتظار آید!!!

آه عمرم در انتظار گذشت؟

چگونه فراموشت کنم تو را ؟

که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم

برایم تمامی اسمها بیگانه شدند

و همه خاطرات مردند

وتمامی لحظاتم تو را می خواهند

و برای عطر نفس هایت دلتنگی می کنند.

چگونه فراموشت کنم تو را ؟

که از تنهایی و  بی کسی به

سپید عشق هدایتم کردی.

عاشقی بی قرار  و با وفا برای خویش ساختی

چگونه فراموشت کنم تو را ؟

كه با تو زندگیم بهار است و بی تو فصل خزان .

چگونه فراموشت كنم تو را ؟

كه تو شور ،هیجان و لذت زیبای زندگیم هستی .

چگونه فراموشت كنم تو را ؟

که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم.

و تپش قلبت راحس می کردم.

و به جستجوی یافتنت به در گاه پروردگارم دعا می کردم

که خدایا پس کی او راخواهم یافت ؟

حال که پیدایت کردم.

چگونه فراموشت كنم  تو را ؟!

دلت را به من بده

فکرت را به من بده

و سرت را روی شانه هایم بگذار

 و بگذار عطر کلماتت را

میان هم قسمت کنیم.

گریم گرفت٬ واسه نگاش٬ وقتی که اشکاشو دیدم

وقتی که میسوخت زیر لب٬ صداشو من میشنیدم

گــــریم گرفت وقتی کــــــــــه گفت مدتیه تنها شده

کســـــــــــی نموند کنارش و میونه شب رها شده

دلم نسوخت٬ دلم شکست٬ برای غربت چــشاش

برای بغضـــــــــــی که نشست میونه باغچه صداش

چقـــــــــــــــــــدر شبیه خودمه تصــــــــویر توی آینه

مات و سیاه و خطخطی آخ ایــــــــــــــــن جنازه منه

گـــــــــــــریم گرفت آخه چرا؟ نامهربونی تا چه حد؟

ایـــــــــــن زخم بـــــــــــی هویتو کی به دل ترانه زد

گــــــــــــــــریم گرفت آخـــــه چرا اینقده بی محبتیم

به جـــــــــــای بارونی شدن ٬ خیس سراب عادتیم

تصـــــــــــــــــــــــــــــویر توی آینه چقدر شبیه خودمه

مـــــــــــــــن و منه همیشگیم ٬ فاصلمون یک قدمه

برسنگ قبر من بنویسیدخسته بود، اهل زمین نبود، نمازش شکسته بود

 بر سنگ قبر من بنویسیدشیشه بود ، تنها از این نظر که سراپا شکسته بود

 بر سنگ قبر من بنویسیدپاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود

 بر سنگ قبر من بنویسید این درخت عمری برای هر تبر و تیشه دسته بود

بر سنگ قبر من بنویسید از اعماق وجود عاشق اون فرشته بود

بر سنگ قبر من بنویسید اون همه کسه من بود

بر سنگ قبر من بنویسیدوقت رفتن بود چون فرشته ای نبود

بر سنگ قبر من بنویسید ...........................................

شانه هایم زیر بار غم شکست

شاخه های سبز امیدم شکست

عشق ما در شیشه فرهاد بود

عشق شیرین ریشه اش در باد بود

هیچ کس حرف صداقت را نزد

هیچ کس دل را بر این دریا نزد

یک نفر امروز در چشمم شکست

یک نفر بار سفر بست و گسست

یک نفر با خاطراتم دور شد

یک نفر با قصه ها محشور شد

بر درت میآمدم هر شب مرا وا میزدی

گفتمت نا مهربانی دم ز حاشا میزدی

دیدمت یک شب به دریا خیره بودی تا سحر

کاش دریای تو بودم دل به دریا میزدی

 واسه پر کشیدن من ، خواستی آسمون نباشی 
 حالا پرپر می زنم تا ، همیشه آسوده باشی
دیگه نه غروب پاییز ، رو تن لخت خیابون
نه به یاد تو نشستن زیر قطره های بارون
واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه
وقتی دلتنگی این خاک توی لحظه هام می شینه
تو میری شاید که فردا رنگ بهتری بیاره
ابر دلگیر گذشته آخرش یه روز بباره
ولی من می مونم اینجا با دلی که دیگه تنگه
می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه

 ترا بس منتظر ماندم

اوتاندي لحظه لر مندن

بدان دوستت دارم

اينان بو ياشلي گوز لردن 

سفر از تو گذر از تو

فقط يول گوز لماخ مندن 

فقط با يک نگاه تو 

اوچاردي غصه لر مندن

اوچاردي غصه لر مندن

عشق تنها یک قصه است
در سطر اول آن ، تو از راه می‌رسی و خاک بوی باران می‌گیرد
در سطر دوم ، آفتاب می‌شود و تو از درخت سبز سیب سرخ می‌چینی
در سطر سوم ، زمین می‌چرخد و مهتاب با رگبار هزار ستاره می‌بارد
در سطر چهارم ، تو دست‌‌هایت را به سوی مغرب دراز می‌کنی
در سطر پنجم ، همه چیز از یاد می‌رود و من به نقطه‌ی پایان قصه خیره ‌می‌مانم
.
.
.
و عشق آغاز میشود

اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن

اگر دستي را گرفتي رهايش نكن

دفتري که بسته شد ديگه بازش نکنيد

قلبي که شکسته شد ديگه نازش نکنيد