واسه پر کشیدن من ، خواستی آسمون نباشی 
 حالا پرپر می زنم تا ، همیشه آسوده باشی
دیگه نه غروب پاییز ، رو تن لخت خیابون
نه به یاد تو نشستن زیر قطره های بارون
واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه
وقتی دلتنگی این خاک توی لحظه هام می شینه
تو میری شاید که فردا رنگ بهتری بیاره
ابر دلگیر گذشته آخرش یه روز بباره
ولی من می مونم اینجا با دلی که دیگه تنگه
می دونم هر جا که باشم آسمون همین یه رنگه

 ترا بس منتظر ماندم

اوتاندي لحظه لر مندن

بدان دوستت دارم

اينان بو ياشلي گوز لردن 

سفر از تو گذر از تو

فقط يول گوز لماخ مندن 

فقط با يک نگاه تو 

اوچاردي غصه لر مندن

اوچاردي غصه لر مندن

عشق تنها یک قصه است
در سطر اول آن ، تو از راه می‌رسی و خاک بوی باران می‌گیرد
در سطر دوم ، آفتاب می‌شود و تو از درخت سبز سیب سرخ می‌چینی
در سطر سوم ، زمین می‌چرخد و مهتاب با رگبار هزار ستاره می‌بارد
در سطر چهارم ، تو دست‌‌هایت را به سوی مغرب دراز می‌کنی
در سطر پنجم ، همه چیز از یاد می‌رود و من به نقطه‌ی پایان قصه خیره ‌می‌مانم
.
.
.
و عشق آغاز میشود

اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن

اگر دستي را گرفتي رهايش نكن

دفتري که بسته شد ديگه بازش نکنيد

قلبي که شکسته شد ديگه نازش نکنيد

یه نفر برای بازدید میره به یه بیمارستان روانی .

اول مردی رو میبینه که یه گوشه ای نشسته، غم از چهرش میباره،

به دیوار تکیه داده و هرچند دقیقه آروم سرشو به دیوار میزنه و با هر ضربه ای،

زیر لب میگه: لیلا… لیلا… لیلا…لیلا… لیلا…لیلا…

مرد بازدیدکننده میپرسه این آدم چشه؟ میگن یه دختری رو میخواسته به اسم “لیلا”

که بهش ندادن، اینم به این روز افتاده…

مرد و همراهاش به طبقه بالا میرن.

مردی رو میبینه که توی یه جایی شبیه به قفس به غل و زنجیر بستنش

و در حالیکه سعی میکنه زنجیرها رو پاره کنه،

با خشم و غضب فریاد میزنه: لیلا… لیلا… لیلا… لیلا… لیلا… لیلا… لیلا…

بازدیدکننده با تعجب میپرسه این چشه؟!!!!

میگن اون دختری رو که به اون یکی ندادن، دادن به این!!!

چه زیبا! گفتم دوستت دارم !چه صادقانه پذیرفتی!

                         چه فریبنده ! آغوشم برایت باز شد !

                                      چه ابلهانه! با تو خوش بودم !

                                      چه كودكانه ! همه چیزم شدی !

                           چه زود ! به خاطره یك كلمه مرا ترك كردی !

                     چه ناجوانمردانه ! نیازمندت شدم !

    چه حقیرانه! واژه غریبه خداحافظی به من آمد!

چه بیرحمانه! من سوختم . . .

گلها جواب زمین اند به سلام آفتاب

 نه زمستانی باش که بلرزانی

 نه تابستانی باش که بسوزانی

بهاری باش تا برویانی

نوروز مبارک

با تو از خاطره ها سرشارم

جشن نوروز تو را کم دارم

سال تحویل دلم می گیرد

با تو تا اخر خط بیدارم

اگر چه یادمان می رود که عشق تنها دلیل زندگی است

اما خدا را شکر که نوروز هر سال این فکر را به یادمان می آورد

پس نوروزت مبارک که سالت را سرشار از عشق کند

 باران عشق همیشه می بارد

اما در نوروز قطره های باران طلایی رنگند

از خدا می خواهم که همیشه زیر این باران خیس شوی

سلام بر همه دوستان

روز جهاني عشاق بر همه عاشقان و حتی اونایی

 که عاشق نیستن  مبارك!

عزيز تر از آني كه بگوييم دوستت دارم

محبوب تر از آني كه بگويم مي خواهمت

نمي گويم مال من باش

فقط گاهي به فكر من باش !