يکي را دوست مي دارم
يکي را دوست مي دارم
ولي افسوس که او هرگز نمي داند
نگاهش مي کنم
شايد بخواند از نگاهم
که او را دوست مي دارم
ولي افسوس که او هرگز
نگاهم را نمي خواند
به برگ گل نوشتم من
که او را دوست مي دارم
ولي افسوس که او گل را
به زلف کودکي اويخت
تا او را بخنداند
يکي را دوست مي دارم
يکي را دوست مي دارم